من...

اگه یک روزحس کردی دلت گرفته حس کردی دلت میخواد باکسی حرف بزنی
بیا اینجا حرفاتو درد دلاتو بگو یه نفراینجاست که میتونه پا به پای تو گریه کنه
یه نفره که تنهاییاش قد تموم دتنگیای ادماست پس حرفتو خوب میفهمه
به کلمه کلمه حرفات باگوش دل گوش میده بیا اینجاکه بدونی تنهانیستی
دردلت وتنهایی هات درد منم هست

حرف دل:
به نظرمیاد کل زندگی یه دروغ بزرگه
دلم میخواد از این دروغ فرار کنم

اینجا تو(مخاطب نوشته ها) ثابت نیست
تنهاچیزی که ثابته یه من تنهاست
.
.
.
.
.
.
دلم می خواهد لباسهای آستین کوتاه بپوشم و موهایم را باز کنم و دوچرخه سواری کنم

از کنار مردها بگذرم بدون این که تیکه ای بشنوم
من عاشقم عاشق ایرانم با تمام محدودیت هایش
فقط بگویید آزادم سازد از بند تعصب ها
شراره ای در وجودم به خاکستر زیر آتش می ماند
من آتشم
من آذرم

درضمن نظرخصوصی رو دوست ندارم

چند وقتیست که دریافتم خودم را به خاطردیگری دربند نکنم وبه خاطران هم سرزنش اتشینی راشنیده ام؛باتشکراز حس هم دردیتان علاقه ای به تغییر عقیده ام ندارم گوشهایم در ودروازه است به او بگویید فقط دوستاشتن بی ریااش مرامخلص دوست می ساخت افسوس که نفهمید
نمیتوانم دروغ هایت را باور کنم چون میدانم حقیقت ندارد حتی اگر به ظاهر قبول کنم

تنهایی ویرانم میکند امامن این ویرانی رابه بودن واهی ات ترجیح میدهم